Zespół nadpobudliwości psychoruchowej objawia się w dzieciństwie i często utrzymuje się w wieku dorosłym. Zachowanie osoby dorosłej cierpiącej na Adhd może dla niektórych obserwujących być irytujące, a także doprowadzić do poczucia zagrożenia. Co warto wiedzieć na temat tego zaburzenia i jak z nim walczyć?
Rozpoznanie choroby
Ludzie dotknięci Adhd często wybuchają, są głośni, z kolei ich działania podejmowane są bez zastanowienia lub zbyt wolno. Często takie osoby nie potrafią utrzymywać porządku wokół siebie, a także mają problemy z koncentracją. Adhd to przypadłość, którą zazwyczaj przypisuje się dzieciom. Niestety, ten problem dotyka także dorosłych, którzy są w cięższej sytuacji niż osoby małoletnie. Zazwyczaj dorośli z tym zaburzeniem nie są akceptowani przez społeczeństwo. Często określa się ich jako leniwych, kłótliwych, chamskich, głupich czy szalonych. Wiele osób nie zdaje sobie bowiem sprawy z przyczyn takiego zachowania. Adhd u dorosłych jest często niezdiagnozowana, a więc także nieleczona.
Adhd u dorosłych – objawy
Objawy Adhd u dorosłych to najczęściej:
- obniżenie samooceny,
- trudność w tworzeniu relacji partnerskich,
- pobudzenie ruchowe,
- problemy z koncentracją,
- nieumiejętność panowania nad emocjami,
- wybuchowość,
- wahania nastrojów,
- nadmierna aktywność,
- gadulstwo, przerywanie wypowiedzi innym,
- porywczość, drażliwość,
- łatwe rozpraszanie uwagi,
- niecierpliwość.
Takie symptomy pogarszają funkcjonowanie w wielu dziedzinach życia osób cierpiących na ADHD. Objawy u dorosłych, jeśli nie są leczone, doprowadzają do ogromnego cierpienia, ponieważ trudno jest im ułożyć sobie życie, zwykle borykają się z odrzuceniem, czy też miewają bardzo niską samoocenę. Bardzo często dorośli z Adhd nadużywają substancji psychoaktywnych, mają konflikt z prawem, a także popełniają samobójstwo.
Przyczyny Adhd
Adhd u dorosłych nie jest wynikiem złego wychowania przez rodzica, gdyż jest to zaburzenie uwarunkowane genetycznie, ujawniające się w pierwszych latach życia. Schorzenie to związane jest z neurobiologicznymi zmianami funkcji mózgu. Choć jest to zaburzenie chroniczne i nasilone objawy częściowo zanikają z wiekiem, to nie da się do końca go wyleczyć. Na podstawie licznych badań możemy stwierdzić, że Adhd jest zaburzeniem, które występuje w rodzinie i ma charakter dziedziczny. Dodatkowe znaczenie etiologiczne mają czynniki środowiskowe, lecz raczej w interakcji z czynnikami genetycznymi, niż jako główne przyczyny. Wśród czynników środowiskowych związanych z rozwojem Adhd u dorosłych wymienia się m.in. okres prenatalny, np. spożywanie alkoholu, nikotyny, substancji psychoaktywnych w trakcie ciąży, a także stres matki, wysokie ciśnienie krwi, przedwczesny poród i mała urodzeniowa masa ciała.
Leczenie Adhd u dorosłych
Terapia osób cierpiących na Adhd może pomóc w funkcjonowaniu w różnych etapach w życia, a także zapewnić poprawę w zakresie innych występujących zaburzeń psychicznych. Badacze dowiedli efektywność takich metod jak:
- farmakoterapia,
- psychoedukacja dotycząca Adhd i zaburzeń współistniejących,
- terapia poznawczo-behawioralna,
- coaching,
- terapia rodzinna.
